Historia z fotografii. Galary na Wiśle w Bieruniu

0
Galary na Wiśle w Bieruniu, 1937 r.; fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe
Reklama

Flis, czyli transport towarów drogą wodną na Wiśle, odbywał się od początków osadnictwa na tych terenach. Rzeka umożliwiła handel z wyżej położonymi miastami, np. z Krakowem i dalej aż z Gdańskiem. Taką drogę przebywał węgiel z kopalń w odradzającej się po I wojnie światowej Polsce.

Galary – łodzie płaskodenne – miały wymiary 20-30 metrów długości, szerokość około 8-9 metrów i mogły zabrać na pokład od 50 do 90 ton towaru. Transportowano na nich również drewno, żwir i piasek. Była to znacznie tańsza forma transportu od drogowego.

Wymienione materiały sypkie, czyli „szuter”, wybierano bezpośrednio z dna rzeki. Zajęciem tym trudnił się przed wojną Rudolf Hadamitzky, syn bieruńskiego karczmarza.

Po wojnie z kolei zarobkowo zajął się tym pan Parkitny z pobliskich Babic. W Bieruniu Nowym takie galary, jak na zdjęciu, można było spotkać do końca lat 50. XX wieku.

Zdjęcie wykonano z mostu na Wiśle w 1937 roku, w najstarszej dzielnicy Nowego Bierunia, czyli Zabrzegu.

Reklama

Przedstawiona fotografia pochodzi ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego.

Janusz MIŚ, projekt „Międzyrzecze ratujemy śląskie historie”

Reklama

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here